DKP

Afhankelijke persoonlijkheidsstoornis

Mensen met afhankelijke persoonlijkheidsstoornis zien zichzelf vaak als hulpeloos en minderwaardig. Zij ervaren de steun, bescherming en waardering van meestal één belangrijke ander als de oplossing voor hun probleem.

Zij durven nauwelijks zelfstandig belangrijke keuzes in het leven te maken. In sociale contacten is er sprake van een angstig vastklampen aan anderen.

Ze zijn extreem bang om in de steek gelaten te worden en doen daarom alles om maar bescherming en steun te verwerven. Eigen capaciteiten worden maar ten dele gebruikt.

Er is spraken van een diepgaande en buitensporige behoefte om verzorgd te worden, hetgeen leidt tot onderworpen en vastklampend gedrag en de angst in de steek gelaten te worden, beginnend in vroege volwassenheid en tot uiting komend in diverse situaties.

Afhankelijke persoonlijkheidsstoornis – DSM-criteria

Iemand met een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis:

  1. kan moeilijk alledaagse beslissingen nemen zonder overdreven veel advies en geruststelling door anderen
  2. heeft anderen nodig die de verantwoordelijkheid overnemen voor de meeste belangrijke gebieden van zijn of haar leven
  3. vindt het moeilijk een verschil van mening tegen anderen te uiten uit vrees steun en of goedkeuring te verliezen. N.B.: Reken hier niet de realistische vrees voor straf toe
  4. heeft moeilijkheden ergens alleen aan te beginnen of dingen alleen te doen (eerder als gevolg van een gebrek aan zelfvertrouwen in eigen oordeel of mogelijkheden dan uit gebrek aan motivatie of energie)
  5. gaat tot het uiterste om verzorging en steun van anderen te krijgen, kan zelfs aanbieden vrijwillig dingen te doen die onplezierig zijn
  6. voelt zich ongemakkelijk of hulpeloos wanneer hij/zij alleen is, vanwege de overmatige vrees niet in staat te zijn voor zichzelf te zorgen
  7. zoekt hardnekkig naar een andere relatie als een bron van verzorging en steun als een intieme relatie tot een einde komt
  8. is op een onrealistische wijze gepreoccupeerd met de vrees aan zichzelf te worden overgelaten